Sommige gebeurtenissen brengen een heel dorp in beweging. De afgelopen weken was dat in Barneveld de Ballonfiësta. Even leek het erop dat het evenement dit jaar niet door zou gaan. Dat leidde tot veel gesprekken en reacties. Uiteindelijk kwam er goed nieuws: na overleg tussen de organisatie, de gemeente en de provincie kunnen de ballonnen deze zomer toch weer opstijgen.
Misschien is dat wel het mooiste aan de Ballonfiësta. Niet alleen de kleurrijke ballonnen, maar vooral wat ze met mensen doen.
Ze laten ons omhoog kijken.
En dat is eigenlijk best bijzonder.
Wie in de tuin bezig is, kijkt meestal naar beneden. Naar wat gesnoeid moet worden. Naar onkruid tussen de tegels. Naar de border die wat extra water kan gebruiken. Naar slakken die nét iets eerder waren dan wij.
Er is altijd wel iets dat aandacht vraagt.
Maar af en toe is het goed om juist even stil te staan. Letterlijk. En omhoog te kijken.
Naar het licht dat door de bladeren valt. Naar een buizerd die hoog boven de akkers cirkelt. Naar een zwaluw die razendsnel over de tuin scheert. Naar wolken die langzaam voorbij trekken. Of misschien, deze zomer, naar een lucht vol kleurrijke ballonnen.
Juist op die momenten ontdek je iets wat je niet zag toen je alleen met je werk bezig was.
In het dagelijks leven zijn we vaak druk met wat vandaag af moet, wat beter kan of wat onze aandacht vraagt. Begrijpelijk, want er is altijd wel iets te doen.
In de tuin is dat eigenlijk niet anders. Er is altijd wel iets te snoeien, te wieden of water te geven.
En toch zijn het vaak niet die momenten die je je later herinnert.
Het zijn juist die paar minuten waarop je even niets doet. Waarop je stilstaat. Waarop je blik afdwaalt.
Wie weet kijken we deze zomer, tussen de bloemen en de bomen door, niet alleen wat vaker omhoog… maar ook net iets anders om ons heen.