Barneveld
November is de maand waarin de tuin langzaam tot rust komt. De uitbundige kleuren van de zomer zijn verdwenen, de meeste bloemen zijn uitgebloeid en de bomen laten hun laatste bladeren vallen. Wat een paar maanden geleden nog volop groeide en bloeide, maakt nu plaats voor stilte.
Toch is die stilte maar schijn. Want juist in deze tijd gebeurt er van alles in de tuin. Afgevallen bladeren vormen een beschermende deken over de grond. Plantenresten worden langzaam afgebroken en geven hun voedingsstoffen terug aan de aarde. En onder die aarde ligt alweer nieuw leven te wachten op het voorjaar.
De natuur kent geen haast. Alles heeft zijn eigen tijd. Een tijd om te groeien, om te bloeien en uiteindelijk ook een tijd om los te laten.
Wie goed naar de natuur kijkt, ziet dat ook wat voorbijgaat, van waarde blijft. Een bloem die is uitgebloeid, heeft misschien al tientallen insecten van voedsel voorzien. Een oude boom heeft jarenlang schaduw gegeven, vogels een plek geboden om te nestelen en talloze seizoenen meegemaakt. En zelfs wanneer die boom uiteindelijk verdwijnt, blijft er iets van hem achter. In de bodem, in het leven dat hij mogelijk heeft gemaakt en misschien ook wel in onze herinnering.
Zo heeft alles in de natuur betekenis, ook wanneer we die niet altijd direct zien.
Als tuinliefhebbers zijn we vaak bezig met wat komen gaat. We maken plannen voor het voorjaar, bestellen bloembollen en bedenken wat we volgend jaar anders willen doen. Maar november nodigt ons ook uit om eens achterom te kijken. Om stil te staan bij alles wat er was, bij wat ons vreugde heeft gebracht en bij wat we misschien moeten loslaten.
Want een tuin bestaat niet alleen uit wat er op dit moment groeit en bloeit. Hij draagt ook de sporen van alles wat eraan voorafging. Van planten die er ooit stonden, van handen die erin gewerkt hebben en van mensen met wie we er mooie momenten hebben gedeeld.
En misschien geldt dat niet alleen voor een tuin.
Sommige dingen verdwijnen uit het zicht, maar niet uit ons leven. Wat ze ons hebben gegeven, blijft op een andere manier bestaan.
Dat is misschien wel de werkelijke betekenis van de kringloop van het leven.
Dank je wel, Carry. Voor wie je was, voor alles wat je voor onze vereniging hebt betekend en voor de mooie herinneringen die je achterlaat.